زیر سنگینی نگاه ما آدم بزرگها که نه چسب می خوان ،نه ویفر و نه فال ساعت به ساعت بزرگترمیشن ،اونقدر بزرگ که تمام شهرو پرکنن و از جغرافیای کروی زمین بیرون بزنن و تو فضا چسب زخم بفروشن و تقدیر حراج بزنن . در باک رو می بندم و به شتاب دور میشم